Yola Nasıl Çıktım? Ben Kimim?

Bu yola neden ve nasıl çıktığımı anlamanız için size biraz kendimden bahsedeceğim. Bir kış sabahı ağabeyim ninja kaplumbağalar izlerken ben anneme doğuyorum demişim. Ağabeyimi evden çıkarmışlar ve çizgi filmi yarıda kalmış aramızdaki ilk tatsızlıkta budur. Bununla başlayan anlaşmazlıklar serisi iki ağabeyimle de hep devam etti. Birisi çoğunlukla yapmak üzere olduğum her şeye karşı çıkıp yapma dese dahi daima yanımda olmuştur. Diğeri ise beni karıştırma hiçbir şekilde dese de gizliden gizliden hep yardım etmiştir. Benden 1 yaş büyük ablam var birlikte büyüdük aynı okula gittik yeri geldiğinde birlikte bitlendik 😀 Hepsine buradan öpücük yolluyorum.

Lise’nin ilk yıllarında başlayan kitap okuma aşkım sayesinde yolculuk sevgisinin tohumları atılmaya başlamıştı. Bazı sebeplerden dolayı üniversite hayatına başlayamayınca turizm sektörü ve It sektöründe kısa süreli işler yaptım. İkisi de yolculuk fikrimi daha fazla geliştirmemi sağladı. Bu sırada ayrı eve çıkmış kendi ayaklarımın üstünde durma tecrübesini kazanıyordum. 2010 yılının sonlarına doğru şu anda hala görüşmekte olduğum dostlarımla tanıştım. Ekip tam anlamıyla özenle seçilmiş, aynı kafada insan yok herkes ayrı telden, 6 yıldır yaşanan onca şeye rağmen yediğimiz içtiğimiz ayrı düşmemiştir. Hep söylemişimdir hayatımda en çok şanslı olduğum konu arkadaşlarımdır. Sizleri seviyorum gençler! Şehir dışında kaldığım 2 yıl hariç çoğuyla zaten aynı evde yaşadık.  2011 yılının sonuna doğru ben bir aşk sevdasına başka bir şehre gidince yolculuk askıya alındı. 2 yıla yakın şehir dışında kaldıktan sonra yolum tekrar istanbul’a döndü. Bu sırada uzaktan eğitim bilgisayar programcılığına başlamıştım. Döndükten kısa bir süre sonra kız arkadaşımdan tekmeyi yemiş ve yolculuk planlarına kesin bir kararla başlamıştım. İhtiyacım olan başlangıç için gerekli masraf birde umduğumu bulamazsam dönmek için gereken uçak parası yani b planı. Zaten amacım yolda çalışarak gezmekti. Birkaç saçma sapan iş denemesinden sonra tekrar IT sektöründe bir iş buldum. Bu öyle alalade bir iş değil herhalde tanıyabileceğim en kral patron ve iş arkadaşlarıyla çalışmışımdır. Patron dediğime bakmayın kendisi benim için bir ağabeydir. Öyle ki burada 1 yıl kadar çalıştıktan sonra yola hazırdım. Üstüne bir de patronum Yusuf Karasoy beni tazminatımla birlikte işten çıkarınca b planı da hazırdı. Benim için en zor kısmı annemi ikna etmekti bu yüzden işten çıkmadan önceki son 10 ayı annemin yanında bolca kalarak geçirmeye çalıştım ama gel gör ki ne desem de ikna olmuyor. Bende taktik değiştirip konuşmak yerine hissettiklerimi hissetmesini sağladım ana yüreği tabi ne olursa olsun evladının mutlu olmasını istiyor ve benim için mutluluğun bu olduğunu anlayınca annemde razı oldu. Yolculuğumun başlangıç noktası aslında brezilya olacaktı ama Almanya üzerinden transit uçuşlar için bile vize gerekiyormuş. Bunu ben havalimanında öğrenince iki bilet yandı ve benim moral sıfır tabi ama pilavdan dönenin kaşığı kırılsın b planındaki parayı kullanarak bileti bu sefer Küba’ya aldım. Kısacası dönüş yok gibi 😀

Benim anladığım kadarıyla sevmeyi ve sevilmeyi becerememiştim üstelik harika bir iş ve iş ortamı bulmama rağmen bunlarla tatmin olamıyordum. Bunun sebebi ise galiba her zaman aklımın bir köşesinin daima yolda olmasıydı ve kaçınılmaz olan şey gerçekleşti artık yoldayım.

Kendimi anlatmamış resmen yola nasıl çıktığımı anlatmışım. Kısaca bahsedersek her insan doğayı sever ama bu bende sanırım biraz daha yoğun çünkü çadır birçok kişi için konforsuzken ben evimde kalıyormuş gibi hissediyorum. Şehirlerin insanlardan çaldığı en değerli şey bence yıldızlar arkadaşlar yıldızları izleyerek uyumanın verdiği huzuru size birkaç cümle ile tarif edip haksızlık yapmak istemiyorum. Imdb’deki ilk 250 yi devirmiş bunun yanı sıra birçok film izlemiş birisiyim. Japon kültürü, anime ve manga her daim hayatımda aktif bir şekilde vardı. 5-6 tane cosplay etkinliği düzenlemişliğim ve bir izmir etkinliğinde metal zırhımla aldığım birinciliğim bile var. Şimdi düşününce çok uzun zaman önceymiş gibi geliyor. Şunu da özellikle belirtiyorum arkadaşlar “kitap” bu benim için bir hobi değil ayrı bir dünyadır. Şu hayatta yaparken hiç sıkılmadığım ve en çok zevk aldığım şeydir. Zaman zaman bundan uzaklaşsam dahi hiçbir zaman değerini kaybetti. Bu yola çıkarken değerli bir arkadaşım bana kindle almıştı buradan kendisine tekrar teşekkür ediyorum. Her zaman söylerdim arkadaşlarıma bana alabileceğiniz en güzel hediye okumadığım bir kitaptır. Sonuç olarak şuan gezimdeki 62. Günüm ve ben bu kindle ile 19 kitap okumuşum. Okuduğum bir fantastik kurguyu benimle aynı heyecanı paylaşarak okuyan birisiyle yaptığım sohbet veya okuduğum farklı kategorideki kitaplardan birine benden farklı bir yorum getirmiş birisiyle yapacağım sohbet benim için paha biçilmezdir. Ayrıca yakın olduğum insanları sinir etmeyi çok severim. Zaman zaman gamsızlığım da meşhurdur. Çok yerim az uyurum. 1.86 boyunda 60 kiloda bir çubuğum. Her zaman sizinle sohbete açığım.

Meksika’dan bildirdim sevgiler.